سخن از امام مهدي سخن از يك موضوع عقيدتي و مذهبي بسيار حساس است كه رابطه ي تنگاتنگ و گسست ناپذيري با اسلام و مسلمانان دارد چرا كه وجود گرانمايه ي او يك واقعيّت اسلامي و از مهمترين مسايل ديني و از اساس مكتب و ايمان و ارزش هاي معنوي است.

بحث از شخصيّت آن حضرت آنگونه كه برخي از نويسندگان منحرف پنداشته اند بحث از افسانه اي نيست كه شيعه آن را به منظور آرامش بخشيدن به روان نا آرام خويش كه در رهگذر قرون و اعصار تحت فشار ظلم و استبداد بوده است ساخته باشد و به خاطر مرهم نهادن بر قلب زخم خورده اي كه باران مصايب در مسير زمان بر سر آنان باريده است سر هم كرده باشد.

بحث از امام مهدي عج آنگونه كه برخي فيلسوف نماها گفته اند  انديشه نيست كه به منظور تخفيف دردها و آرامش بخشيدن به رنج و فشاري باشد كه از رهگذر حاكميت زمامداران بي دادگر قرون و اعصار در برخي اذهان و افكار جايگزين شده باشد و نيز آنگونه كه برخي
عناصر نادان مدّعي دانش و فرهنگ تصور كرده اند خرافه اي نيست كه آن را داستان سرايان ساخته و پرداخته و به اسلام چسبانده باشند و نيز بازيچه ي تاريخي نيست تا اسباب تمسخر دشمنان بد انديش و دلقك و ياوه گو باشد بلكه يك واقعيّت اسلامي است كه در خور اهميّت بخشيدن بسيار و ژرف نگري فراوان ارزيابي و روشنگري اساسي است.
مساله تداوم حيات اسلامي و شكوه قرآن است بحث مهم و اصيليست كه قرآن نوديدگر آن است و پيامبر در موقعيّت ها و مناسبت هاي گوناگون از آن سخن به ميان اورده .امامان نور نويد و بشارت آن را تنها به شيعيان خود كه به تمامي مسلمانان قرون و اعصار داده اند و به دانشمندان  مفسّران محدّثان و موّرخان نام آور در رهگذر قرون و اعصار كتب مفصّل و مستقلي پيرامون آن نوشته اند.مساله اي است كه پيرامون آن بسيار گفته شده و در آستانه ي آن فراوان برخورد افكار و انديه ها صورت گرفته و قلم فرسايي ها شده است از اين رو گروهي بدان ايمان اورده و گروهي دچار حيرت گشته و برخي ديگران را به باد استهزاء گرفته اند.

امام مهدي (ع)شخصيّت برجسته اي است كه درست 1174 سال پيش ديده به جهان گشوده و هم اكنون زنده است.
بر روي اين سيّاره ي خاكي زندگي مي كند و بسان ديگر انسان ها غذا مي خورد و آب مي نوشد و خداي خويش را عاشقانه و خالصانه عبادت مي كند و در انتظار دريافت فرمان ظهور خويش است.

آن گرامي از ديدگان نهان است .مردم او را نمي بينند و نمي شناسند و او نيز خويشتن را معرّفي نمي كند و در هر نقطه اي از جهان كه اراده كند حضور مي يابد
او بر سراسر جهان تسلّط و اشراف دارد و به همه ي بندگان شهر ها و كشور ها احاطه دارد.

 به اذن خدا هر رخدادي در سراسر جهان رخ مي دهد مي داند و روزي كه نزد خدا مشخص است و براي ما نا معلوم از پس پرده ي غيبت ظاهر مي شود و علائم و نشانه هاي قطعي پيش از ظهور او پديدار مي گردد.پس از ظهور بر سراسر گيتي حكم مي راند و مسيح (ع) از آسمان فرود آمده و به امامت او نماز مي خواند . همه ي دولت ها و ملّت ها در سراسر جهان در برابرش خاضع مي گردند و مذاهب و اديان سر فرود مي آورند.اسلام راستيني را كه نياي گرانقدرش محمّد (ص) آورد با خود مي آورد و پياده مي كند